Ettelgem, najaar 1967.

Ettelgem toen nog een kleine nog zelfstandige gemeente ongeveer middenin Brugge en Oostende. De lokale jeugd beleven er hun jonge jaren op hun eigen manier, op sportief gebied gaat hun belangstelling voornamelijk naar het voetbal en het wielrennen. Vlaamser kan bijna niet....

In de omliggende gemeenten, voornamelijk in het grotere Oudenburg zijn enkele verdienstelijke sportvereniging aan de slag in de Provinciale reeksen van de KBVB. Veel Ettelgemse jeugd trekken dan ook hun eerste voetbalshoes aan in de kleedkamers van White Star Oudenburg of Union Zandvoorde. Na het doorlopen van de jeugd reeksen komt ook voor hen het moment van de waarheid of ze al dan niet slagen om in de "eerste ploeg" opgenomen te worden.  Gebrek aan ambitie, te kort aan talent, ongeduld, studies, om de meest uiteen lopende redenen haken velen af maar willen eigenlijk wel blijven voetballen met minder verplichtingen, minder concurrentie.

Uit de groep van Ettelgemse jongeren die het Provinciale voetbal niet langer zagen zitten ontstond een beperkte kern die onder leiding van Fernand De Blauwe de mogelijkheid onderzochten om op eigen bodem losse puur vriendschappelijke wedstrijden te spelen. Fernand De Blauwe zoon van de uitbaters van de lokale herberg St. Elooi vertoonde van meet af aan zin voor initiatief en was het best geplaatst om een en ander te organiseren.

Er werd een geschikt terrein gevonden, summiere uitrustingen aangeschaft ( wit ) en ballen had iemand wel liggen. Er werd dus af en toe vriendschappelijk gevoetbald. Vooral dat af en toe smaakte naar meer en kwam de nood aan meer gerichte wedstrijden aan de oppervlakte. Men wilde wedstrijden waar het om te doen was, m.a.w. men wilde in competitie spelen.Dat vroeg meer structuur, bracht kosten met zich mee, verantwoordelijkheden enz. Een georganiseerde vereniging bleek noodzakelijk.

Op vrijdag 5 januari 1968 komen in het lokaal (Herberg St. Elooi ) 6 mensen bij elkaar en stichten er een voetbalclub. Ze maken een bestuur, verdelen de functies, beslissen dat de club kleuren groen-wit gaan zijn, dat het clublokaal herberg St. Elooi aan de Dorpsstraat 77 te Ettelgem gaat zijn,dat de naam van de ploeg F.C. St. Elooi gaat zijn en dat er om zaad in het bakje te krijgen er steun kaarten a 20Bfr ( 0,50 € ) voor gewone leden en 50Bfr ( 1,20€) voor Ere-leden gaan verkocht worden.

Leden van het stichting bestuur : Marcel Marchand als voorzitter, Fernand De Blauwe als secretaris, Bertrand Declerck als penningmeester, Joêl Catrysse, André Cooleman en Werner Verbeke als bestuursleden.

Om snel over enige financiële armslag te beschikken ging het nog jonge bestuur aan kloppen bij het ( toen nog ) Ettelgemse Gemeentebestuur. Niet tevergeefs, Alle bewindslieden storten ten persoonlijke titel elk 100Bfr ( 2,5€) in de kas van F.C. St. Elooi ! Samen met de steunkaarten verkoop was F.C. St. Elooi nu 2.668 Bfr ( 67,2€) rijk. Uitrustingen werden aangekocht en op 20 januari 1968 werd de eerste officiële wedstrijd gespeeld (en gewonnen)

 

 

Nog datzelfde jaar werd ingeschreven in de voorseizoen competitie " Beker Leurs ". Voorwaar een mini competitie met een reputatie! Nieuwkomer F.C. St. Elooi verbaasde vriend en tegenstander door als winnaar deze competitie af te sluiten ...

Maar men wilde echte competitie spelen !

Aldus geschiedde, de club werd ingeschreven in de liefhebbers competitie "Middenkust" die op een gestructureerde manier veel amateur ploegen uit de regio tegen elkaar liet spelen. Dat betekende dat er nu elke week een wedstrijd om de punten moest gespeeld worden.

F.C. St. Elooi speelde vlot mee aan de kop van het klassement maar een prijs of titel pakken lukte altijd maar  net niet. F.C. St. Elooi groeide gestaag,streefde naar meer en beter.

Koken kost geld en de vereniging organiseerde van alles om centen bijeen te krijgen. Een van de eerste organisaties die F.C. St. Elooi daarvoor op touw zette was een auto zoektocht. Toentertijd een zeer populair gebeuren waar veel volk op af kwam en dus goed opbracht.

Het was duidelijke dat de jonge voetbalvereniging de nood aan ontspanning in het landelijke Ettelgem invulde. De vereniging genoot ruime belangstelling onder de lokale bevolking wat bij elke thuiswedstrijd een vrij grote publieks opkomst teweeg bracht. Eender wat F.C. Elooi inrichtte, er was altijd een massa volk aanwezig.

In 1971 werd F.C. St. Elooi omgedoopt tot V.K. Ettelgem

De jaren gingen voorbij en de vereniging had wijd en zijd een behoorlijk goede reputatie opgebouwd. Elk jaar kwamen meer en meer jonge mannen vragen of ze bij F.C. Elooi konden komen spelen, helaas een vraag waar maar met mondjes maat kon op ingegaan worden, een voetbalploeg kan immers maar een beperkt aantal spelers aansluiten. Doordat die vele aanvragen elk jaar steeds terug keerden en er zich nogal wat talent aanbood werd een tweede ploeg opgericht.

Intussen was in het Oostendse onder de naam P.E.R.K.E.Z. een liefhebbers competitie opgericht waar in er in meerdere afdelingen gevoetbald werd,  waar er gepromoveerd maar ook gedegradeerd kon worden.

Het Ettelgemse bestuur besliste om de toenmalige competitie "Middenkust" te verlaten en hun beide ploegen in P.E.R.K.E.Z. te laten aantreden onder een eigen  ploegnaam gerelateerd aan hun jaar van oprichting nl. VKE 68 en VKE 71.

P.E.R.K.E.Z. bleek veel competiever dan de vorige competities waarin de Ettelgemse ploegen aantraden. Na het onvermijdelijke aanpassen en het binnenhalen van meer kwaliteit in de spelersgroep kwam VKE 71 langzaam maar zeker zich aan de top vestigen. In 1976-1977 speelde de ploeg een eerste keer kampioen in Reeks II , promoveerde dusdanig naar Reeks I en pakte daar onmiddellijk de titel voor het jaar 1977-1978. VKE 71 veroverde twaalf opeenvolgend titels in Reeks I met  tussendoor nog 7 keer winnaar van de Beker... ( voor details zie de statistieken/palmares van de ploegen)

VKE 68 was gestart in reeks V van P.E.R.K.E.Z., speelde daar in zijn eerste jaar een goede 4° plaats en door omstandigheden kon het mee promoveren naar reeks IV. ( voor details zie de statistieken/palmares van de ploegen)

De groei van de vereniging was groot en goed maar noopte de mensen van het eerste uur zich aan te passen en vooral naar meer inkomsten te zoeken.De competities werden veeleisender, het materiaal moest beter er kwam geen eind aan de snel veranderende omstandigheden. Voors eerst werd de mankracht uitgebreid naar 11 bestuursleden, de omkadering van de ploegen uitgebreid, elk een eigen coach, afgevaardigde en eigen materiaal.

Twee volwaardige ploegen optimaal ondersteunen kost geld, veel geld en zaad in het bakje krijgen bleef een onophoudelijke moeilijke opdracht. Een nieuwe onverwachte bron van inkomsten zou er komen bij de overname van "De veldfeesten "

Na W.O. II werd er vanaf 1946 - zoals in vele landelijke gemeenten - aanvankelijk als reactie op de bevrijding jaarlijks een openlucht "Veld feest" ingericht waar de mensen konden komen dansen, keuvelen, amuseren. In  Ettelgem was het niet anders. "Nering doeners" hadden een feestcomité opgericht en die zorgden ervoor dat er elk jaar in de hovingen van Marcel De Blauwe ( vader van ...) het veld feest doorging. Tot in 1970...

Het bestuur van V.K..Ettelgem had vernomen dat het "feestcomité" ermee zou ophouden en er geen veld feesten meer zouden komen. Er werd gepraat,kort onderhandeld en VKE greep haar kans : zij namen "De veld feesten" over!

Door haar ruime achterban en de populariteit van het locale voetbal gaf VKE  de "veld feesten" zo'n stoot voorwaarts dat het van meet af aan duidelijk was dat dit de vereniging zo'n financiële injectie bezorgde die de vereniging sterker maakte. De keuze was snel gemaakt, er zou elk jaar een "veld feest" komen.

Nadat een paar veld feesten letterlijk en figuurlijk in het ( hemel) water waren gevallen werd al vlug beslist om op dezelfde locatie een feesttent te laten plaatsen, kwestie van niet meer op de weer goden te moeten rekenen maar evenzeer de zekerheid dat de festiviteiten onder gelijk welke omstandigheden konden doorgaan, zo werd er toch enigszins enige garantie ingebouwd naar inkomsten toe...

Inmiddels was in 1974 V.K.Ettelgem verbroederd met SV 21 Essentho ( Sauerland - Duitsland). In 1975 kwamen onze Duitse vrienden voor de eerste keer  in grote getale naar Ettelgem afgezakt om de - inmiddels - drie daagse feesten mee te maken ( Over die verbroedering kun je op een andere plaats in het lang en het breed lezen.) De aanwezigheid van die groep, gaf de feesten een meerwaarde en een apart karakter. Legendarisch zijn de verhalen over de ontstane vriendschappen welke tijdens die samenkomsten ontstaan zijn! Duitsers laten zich nooit pramen om een feestje te bouwen doch Ettelgemnaren bleken heel goeie medestanders te zijn ....

Meer van dat drong zich op om te groeien. Om uit te breiden ( lees een grotere feesttent te kunnen plaatsen) werden de hovingen van Marcel De Blauwe te klein en moest er in 1981 verhuisd worden naar de speel koer van de gemeentelijke school. Om het publiek te tonen wat de bedoeling was, presenteerde V.K. Ettelgem onmiddellijk een top affiche met een  live optreden van Will Tura. Serieuze kosten plaatje maar een voltreffer van formaat. Bomvolle feesttent !!!

Sedert 1973 was de tradionele afsluiter op zondagavond de "Miss VK Ettelgem " verkiezing . Wie "Miss VKE " werd was een beslissing van het aanwezige publiek. Wie een inkomst ticket kocht ontving een stembiljet en kon zijn of haar keuze maken. Menig jonge dame kwamen er defileren en zich van hun beste kant laten zien om de begeerde titel met dito natura prijs in de wacht te slepen.

Erelijst der Missen :

1973 Mimi Van Borsel ( Ettelgem)   1983 Conny Blomme ( Ettelgem
1974 Mej. Brodoi  ( Oudenburg   1984 Brigitte Desmedt ( Ettelgem)
1975 Carine Leysen ( Brugge   1985 Fabienne Roose ( Ettelgem)
1976 Carine Vandenberghe ( Ettelgem)   1986 Dorine Mylle ( Bekegem)
1977 Carine Leysen ( Brugge )   1987 Christine De Cleer ( Oudenburg)
1978 Martine Elsmoortel ( Ettelgem)   1988 Brigitte Bonnet ( Oudenburg)
1979 Marina Elsmoortel ( Ettelgem)   1989 Ingeborg Offermans ( Brugge)
1980 Yvette Marchand ( Ettelgem)   1990 Anja Van Coolen ( Ettelgem)
1981 Aline Knockaert ( Eernegem)   1991 Nancy Vandenberghe ( Ichtegem)
1982 Claudine Bonheure ( Brugge )   1992 Gerlinde Declerck (Ettelgem)

Als tussenspel werd er een paar keer een bierkoning wedstrijd georganiseerd. In 1986 won Patrick Desmedt uit Oudenburg en in 1987 Dhr Coudeville uit Jabbeke. Om steeds maar weer het publiek iets nieuws aan te bieden en in een poging om de bevolking uit de onmiddellijke omgeving te betrekken werden er een wijk burgemeester verkiezing ingericht. De kandidaten moesten op het podium vragen oplossen of taken uitvoeren, het publiek - in navolging van de Miss verkiezingen - konden ook hier hun voorkeur stem uitbrengen.

In 1981 was Roger Vanhee de eerste wijk burgemeester, in 1982 was Daniel Denys dat en in 1983 Andre Marchand.

De grootste stap in de geschiedenis van V.K.Ettelgem was het verwerven van een eigen terrein met accommodaties.

In 1977 nam het bestuur van VKEttelgem een eerste schuchtere poging bij het Stadsbestuur van Oudenburg om aan te kloppen om over een eigen voetbalterrein te kunnen beschikken. Kon niet, crisis,de overheid had geen geld was het argument. Terug naar af !

1979, twee jaar later - nadat er alweer een nieuw dossier was binnen geleverd - kwam er toch een klein beetje witte rook uit de schouw van het Stadhuis. Een afvaardiging van V.K. Ettelgem werd op 3 mei op het Stadhuis verwacht voor een eerste contact vergadering in verband met het verwerven van een voetbalterrein voor V.K. Ettelgem. Na afloop waren de mensen van de afvaardiging matig positief. Afwachten maar !

Er kwam een overeenkomst uit de bus die zijn weerga niet zou kennen. De Stad Oudenburg zou  gronden aankopen en de materialen leveren ( also z'n eigen patrimonium vergrotend) V.K. Ettelgem verbond er zich toe in te staan voor de bouw van de accommodaties en het gehele onderhoud van de volledige site. Dit ontlaste het Stadsbestuur van een enorme kost in dit dossier, maar V.K. Ettelgem zou het moeten waar maken !!! Dat VK Ettelgem dergelijk vermetel tegen voorstel durfde te doen lag aan het feit er heel wat know how in de vereniging aanwezig was van mensen die in de "bouw" actief waren. Om met een ijzersterk dossier af te komen hadden  Marc Ingelbrecht en Marcel Marchand de handen in elkaar geslagen om de volledige plans, kostenberekening, schema's, werkfazes enz. op papier te zetten. Het engament was groot, alles zou immers staan of vallen met de inbreng van eigen werkkrachten.

Op 22.11.1979 werd er gemeld dat het Stadsbestuur aan het onderhandelen was met landbouwer Van Mullem over de aankoop van gronden aan het eind van de Vijfwegstraat in Ettelgem.

In 1980 was de koop een feit en binnen hetzelfde budget ( 3.000.000Bfr /  75.000€ ) begon de firma Sensael uit Ettelgem onmiddellijk met de nivelleringswerken, kwam het bedrijf Goethals uit Bredene de draineringwerken uitvoeren en de eigenlijke grasmat ( 110 x 58m ) aangelegd door de firma Demuynck uit Oostende.

Een grote groep vrijwilligers kon nu aan de slag om de gebouwen op te trekken. Elk deed waarin hij of zij goed in was. Voornamelijk veel metsel- en timmerwerk. Anderen werkten in een latere fase aan andere onderdelen.

( Wordt vervolgd. )

Since 1968